UNO is een van de bekendste kaartspellen ter wereld, maar de officiële regels raken soms in de vergetelheid ten gunste van huisregels. In de basis krijgt elke speler zeven kaarten en is het doel om als eerste alle kaarten weg te spelen door steeds een kaart te leggen die overeenkomt in kleur of getal met de vorige kaart.
Speciale kaarten zoals Trek Twee, Wissel van Kleur en Keer Om zorgen voor extra dynamiek in het spel. Het is belangrijk om te onthouden dat een speler bij één kaart in de hand hardop ‘UNO’ moet roepen; vergeet men dit, dan kan een andere speler dit opmerken en moet de vergeetachtige speler alsnog kaarten bijtrekken.
Het spel eindigt wanneer een speler een bepaald aantal punten heeft behaald, meestal 500, berekend over meerdere rondes. Voor een korter spel kiezen veel gezinnen ervoor om na één ronde te stoppen en simpelweg de eerste speler zonder kaarten als winnaar aan te wijzen.
Het kennen van de officiële regels helpt discussies aan de speeltafel te voorkomen en zorgt ervoor dat iedereen met dezelfde verwachtingen speelt.